سرچشمه های سرمایه گذاری

یکی از نشانه های این وضعیت نرخ رشــد کاهنده تولید ناخالص داخلی اســت که مطابق با پیش بینی های نهادهای بین المللی و نیز برخی برآوردهای داخلی در۱۴۰۴ به سختی از نیم درصد عبور می کند.

به این ترتیب درآمد ملی نیز رشــد قابل اعتنایی را تجربه نمی کند.

از ســوی دیگر و برپایه پیش بینی ها نرخ تورم سال جاری باز هم از میانگین ۲۵درصد سال های قبل از تحریم دونالــد ترامپ عبور کرده و در پله ای بالاتر می ایستد.

به این ترتیب و با توجه به اینکه میانگین رشــد مــزد و حقوق کمتر از نرخ تورم اســت کاهش قــدرت خرید حتمی است.

بنابراین درصدی از درآمد مردم که باید پس انداز ملی شــده و به نهادهایی مثل بانک و بورس بروند روندی کاهنده را تجربه خواهد کــرد.

با این حســاب یکی از سرچشــمه های ســرمایه گذاری که همان پس انداز ملی است بسته شده و سرمایه ای از آن سرچشمه به بازار سرمایه تزریق نمی شود.

هزینه های دولت به ویژه هزینه های عمرانی نیز یکی از سرچشمه های ســرمایه گذاری در تاریخ ایران معاصر به ویژه پس از افزایش درآمد به دســت آمده از صادرات نفت بوده است.

این سرچشمه سرمایه گذاری نیز پس از تحریم نفتی خشــک شده و چندین ســال است دولت های مختلف تنهــا می توانند با قــرض و اعتبارات هزینه های جاری را تامین کنند.

بنابراین تامین مالی بخش تولید نیز به جایی نمی رسد. راه سوم برای ســرمایه گذاری در کشورها اســتفاده از پس اندازهــای بین المللی اســت.

شــوربختانه با گسترش دامنه و ژرفای منازعه ایران و آمریکا این راه نیز بســته شــده است.

بسیــاری از شــرکت های کوه پیکــر که پس از برجــام آمــاده ورود بــه بازار ایــران برای ســرمایه گذاری بودند از ایران رفتند و پشــت ســرخود را نگاه نکردند و هنوز نیز سر آشتی با بازار ایــران را ندارند.

بنابراین دولت و مجلس اگر می خواهند واقعا به رشــد ســرمایه گذاری کمک کنند باید سرچشــمه های خشک شــده برای ورود سرمایه به اقتصاد ایران را از خشکی بیرون آورند.

استفاده از ابزارهای مالی و بانکی مثــل اوراق قرضه یا دیگر ابزارهای مالی و نیز ســرمایه گذاری بانک مرکــزی را نباید جریان واقعی سرمایه گذاری دانست.

«روزنامه جهان صنعت - 31 اردیبهشت 1404»