جنگ تلنگری بود که تمام تمرکز بر جنوب یا دبی نباشد
رئیس کمیسیون حملونقل اتاق ایران: 
تحولات اخیر منطقه و تجربه جنگ، اهمیت متنوع کردن مبادی تجاری، توسعه گمرکات و تابآوری زنجیرههای تجاری را بیش از گذشته برجسته کرده است.
این شرایط چه تغییری باید در سیاستگذاری مناطق آزاد ایران ایجاد کند؟
آیا لازم است اولویتهای جغرافیایی و مأموریت این مناطق بازتعریف شود؟
آقای رستمی رئیس کمیسیون حملونقل اتاق ایران: قطعاً این اولویتها و مأموریتها باید بازتعریف بشوند. بدون تعارف، عمدهی فعالیتهای تجاری ما، مخصوصاً در بخش کالاهای اساسی، در بنادر جنوبی بود.
ما دیدیم که در آنجا با مشکلاتی مواجه شدیم؛ لذا اکنون در حال تعریف کریدورهای جدیدی هستیم.
این موضوع هم در کمیسیون حملونقل اتاق بازرگانی ایران و هم در بخشهای دیگر مثل کمیسیون واردات و کمیسیون گمرک در حال پیگیری است.
برای بحث واردات، اکنون به عنوان مثال از بندر «مرسین» ترکیه با واگن در حال انجام واردات کالاهای اساسی هستیم.
همچنین از طریق ریل از مسیر چین به سمت ازبکستان و از آن سو برای «سرخس» و «اینچهبرون» در حال تعریف کریدورهای جدید دیگری هستیم.
بدون تعارف، تمام تمرکز تجاری ما در دبی و بندر جبلعلی بود و این به معنای قرار دادن تمام گردوها در یک صندوق بود.
اکنون دولت متوجه شده است که باید کریدورهای جدید دیگری را باز بکند. اکنون در بحث پاکستان کارهایی را انجام میدهند و در مرزهای زمینی با ترکیه نظیر مرز «سرو»، «بازرگان» و «رازی» فعالیتهایی در حال انجام است.
در واقع یک بازتعریف جدید از کریدورهای نو برای واردات کالاهای اساسی به کشور در حال انجام است.
نمیخواهم بگویم خدای ناکرده جنگ خوب بود، اما این جنگ تلنگری به مسئولین دولتی بود که تمام تمرکز خودشان را تنها بر یک قسمت از کشور یعنی جنوب یا دبی نگذارند.
اکنون مسئولان در واقع به این تکاپو افتادهاند که مسیرهای جدیدی را باز کنند و جلسات خوبی هم تا همین زمان بعد از جنگ در جریان بوده است.
هفتهی گذشته جناب آقای عارف به اتاق بازرگانی آمدند و پیش از ایشان جناب آقای قالیباف آمدند که نشان دادند اکنون متوجه شدهاند بخش خصوصی میتواند در اقتصاد تأثیرگذار باشد.
وقتی معاون اول رئیسجمهور و رئیس مجلس به داخل اتاق بازرگانی میآیند، یعنی متوجه شدهاند که باید یک تحول ایجاد شود و از ظرفیتهای بخش خصوصی استفاده شود.
پیشنهاد بخش خصوصی هم این است که کریدورهای جدیدی باز بشود؛ شاید آن حجم از کالاهایی که در بندر امام، بندر عباس یا شهید رجایی میآمد را نتوانیم از این کریدورها وارد کنیم و هزینه حمل آنها نیز بسیار افزایش مییابد، ولی میتواند به عنوان یک مسکن برای شرایط خاص باشد.